Dramat Bogacza – czyli jak przegrać swoją wieczność

Dramat Bogacza – czyli jak przegrać swoją wieczność za kilkach chwil beztroskiej doczesności.

Ale pozwólcie, że przejdę na inny level dzisiejszego Bożego Słowa.

Nieświęta “beztroska”. Dzisiaj możemy się czuć napomniani za grzeszne nic nie robienie. Ten temat niejako spina całość przesłania fragmentów Bożego Słowa.

Włosi mają swoje powiedzenie “dolce far niente” – słodkie nic nie robienie. I jeśli jest to sposób odpoczynku w spiekocie dnia to nie ma w tym nic gorszącego. Zresztą nie o takie beztroskie “nic nie robienie” chodzi w dzisiejszej Ewangelii.

Pierwsze czytanie i Ewangelia wskazuje na opasłych czyli zapatrzonych w żarcie i doczesne dobra ludzi. Przenosimy ich na nas, na chrześcijan. Patrzeć na żarcie, doznanie, uciechę i zapomnieć o byciu chrześcijaninem to owy grzech beztroskiego nic nie robienia. Dotyczy on i świeckich i duchowych. Duchowni zaś, którzy na oczach mają dolary, w żołądku najlepsze kawałki jedzenia, w garażach fury za miliony ze “strzyżenia owiec” są w pelni odpowiedzialni za to,że ich beztroskie nic nie robienie prowadzi do odejścia ludzi od Kościoła. Podzielą los Bogacza z Ewangelii. Będą się powoływać, że studiowali teologię, że znają zacnych hierarchów, że stali przy Ołtarzu, że nosili sutanny… nie da rady. To nie chwyci. Usłyszy… za życia odebrałeś już swoją nagrodę. Bóg sam sprawi, że “zniknie krzykliwe grono hulaków”.

Więc co robić? Drugie czytanie wskazujenam odpowiedź: “Ty, o człowiecze Boży, podążaj za sprawiedliwością, pobożnością, wiarą, miłością, wytrwałością, łagodnością. Walcz w dobrych zawodach o wiarę, zdobądź życie wieczne: do niego zostałeś powołany i o nim złożyłeś dobre wyznanie wobec wielu świadków.” Amen

Ks. Prałat Wojciech GRZESIAK, KKN