W dzisiejszej Ewangelii Jezus opowiada o winnicy, którą gospodarz z troską przygotował i powierzył dzierżawcom. W tym obrazie możemy odnaleźć nasze życie, obdarowane przez Boga miłością, wolnością i zaufaniem.
Pan powierzył nam czas, zdolności, bliskich i wspólnotę Kościoła, oczekując owoców dobra. Jakże łatwo jednak zapominamy o Dawcy i zaczynamy postępować tak, jakby wszystko należało wyłącznie do nas. Wówczas modlitwę odkładamy na później, Ewangelię dopasowujemy do własnych oczekiwań, a głos sumienia próbujemy uciszyć. Bóg cierpliwie upomina się o nasze serce przez swoje słowo, spotkania z ludźmi i wydarzenia, które zatrzymują nas w codziennym biegu. Najpełniej przemawia do nas przez swojego Syna, którego posyła z miłości do świata.
Odrzucenie Jezusa odsłania dramat człowieka, który broni własnego panowania nawet przed miłością pragnącą go ocalić.
Chrystus, odrzucony jak kamień przez budujących, staje się jednak kamieniem węgielnym i fundamentem naszego zbawienia. Na Nim możemy oprzeć życie, również wtedy, gdy wiele w nim zaniedbaliśmy i potrzebujemy zacząć od nowa. Dzisiejsze słowo zaprasza każdego z nas do uczciwego spojrzenia na owoce własnej wiary. Czy przy mnie drugi człowiek znajduje więcej pokoju, życzliwości, przebaczenia i nadziei? Czy troszczę się o powierzonych mi ludzi i pozwalam Bogu przemieniać moje serce? Pan wciąż zaprasza nas do pracy w swojej winnicy, dając łaskę potrzebną do nawrócenia i wiernej służby. Prośmy więc, aby nasze życie przynosiło owoce miłości, po których inni rozpoznają obecność Chrystusa. Błogosławionej niedzieli.
