Ewangelia XXI Niedzieli Zwykłej prowadzi nas w okolice Cezarei Filipowej, gdzie Jezus stawia uczniom pytanie o swoją tożsamość.
Najpierw pyta o opinie ludzi, a następnie zwraca się bezpośrednio do najbliższych: „A wy za kogo Mnie uważacie?”.
To pytanie przekracza granice czasu i dzisiaj zostaje skierowane do każdego z nas.
Piotr odpowiada z odwagą: „Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego”.
Nie jest to jedynie poprawne wyznanie wiary, lecz osobiste powierzenie życia Jezusowi.
Możemy znać Ewangelię, uczestniczyć w liturgii i wypowiadać słowa modlitwy, a mimo to nie dopuścić Chrystusa do najgłębszych zakamarków serca.
Prawdziwa odpowiedź rodzi się bowiem nie tylko na naszych ustach, ale przede wszystkim w codziennych decyzjach.
Jeżeli Jezus jest moim Panem, powinno to być widoczne w sposobie, w jaki kocham, przebaczam, pracuję i traktuję drugiego człowieka.
Chrystus powierza Piotrowi klucze królestwa nie dlatego, że Apostoł jest doskonały, lecz dlatego, że otwiera się na łaskę Boga.
Także nasze słabości nie przekreślają powołania, jeżeli pozwalamy Jezusowi budować na fundamencie szczerej wiary.
Piotr stanie się skałą, choć doświadczy lęku, zwątpienia, a nawet zaprze się swojego Mistrza.
Kościół nie jest wspólnotą ludzi bezbłędnych, lecz domem grzeszników, którzy nieustannie wracają do Chrystusa.
Jezus zapewnia, że bramy piekielne nie przemogą Jego Kościoła, dlatego nawet pośród prób nie wolno nam tracić nadziei.
Prośmy dziś o wiarę, która nie zatrzymuje się na słowach, ale przemienia nasze życie i czyni nas świadkami Ewangelii.
Niech odpowiedzią każdego z nas stanie się nie tylko wyznanie Piotra, lecz całe życie mówiące Jezusowi: „Ty jesteś moim Panem i Tobie ufam”. Błogosławionej niedzieli.
