Uczniowie płyną przez wzburzone jezioro, zmagając się z przeciwnym wiatrem i ogarniającym ich lękiem. Właśnie wtedy, pośród ciemności i burzy, przychodzi do nich Jezus.
Nie usuwa natychmiast fal, lecz najpierw mówi: „Odwagi! To Ja jestem, nie bójcie się!”.
Te słowa Chrystus kieruje również do nas, gdy życie przestaje być spokojne i przewidywalne. Każdy człowiek doświadcza chwil, w których czuje się bezradny jak łódź miotana przez wiatr. Piotr, wpatrzony w Jezusa, potrafi uczynić coś niemożliwego — wychodzi z łodzi i idzie po wodzie. Dopóki patrzy na Pana, jego wiara jest silniejsza od lęku.
Zaczyna tonąć dopiero wtedy, gdy skupia całą uwagę na wichrze i własnej słabości. Jakże często podobnie dzieje się w naszym życiu duchowym. Kiedy patrzymy na Chrystusa, odnajdujemy odwagę, lecz gdy widzimy jedynie problemy, zaczynamy pogrążać się w zwątpieniu.
Piotr nie zostaje jednak pozostawiony samemu sobie i woła: „Panie, ratuj mnie!”.
Jezus natychmiast wyciąga rękę, pokazując, że Boże miłosierdzie jest szybsze niż nasz upadek. Wiara nie oznacza życia bez burz, ale pewność, że pośród każdej z nich jest z nami Chrystus. Nie bójmy się więc wołać do Niego nawet wtedy, gdy nasza wiara okazuje się mała i krucha. Wystarczy uchwycić wyciągniętą dłoń Pana, aby wraz z Nim bezpiecznie powrócić do łodzi. Błogosławionej niedzieli . ❤️ 🙏🏼
