Jezus pragnie udać się na miejsce osobne, lecz tłum ludzi podąża za Nim, niosąc swoje cierpienia, nadzieje i głód.
Chrystus nie odsyła przychodzących, ale lituje się nad nimi i uzdrawia ich chorych.
W ten sposób przypomina nam, że Bóg zawsze dostrzega człowieka i nigdy nie pozostaje obojętny na jego potrzeby.
Uczniowie widzą przede wszystkim pustkowie, późną porę i brak wystarczającej ilości jedzenia.
Jezus widzi natomiast możliwość objawienia Bożej miłości i mówi: „Wy dajcie im jeść”.
Te słowa kieruje dzisiaj także do nas, wzywając, abyśmy nie przechodzili obojętnie obok głodnych, samotnych i potrzebujących.
Nie oczekuje od nas rzeczy niemożliwych, lecz prosi, abyśmy oddali Mu to, co rzeczywiście posiadamy.
Pięć chlebów i dwie ryby wydają się niczym wobec potrzeb wielkiego tłumu.
Jednak to, co małe i niewystarczające w naszych rękach, w dłoniach Chrystusa może stać się darem dla wielu.
Cud rozpoczyna się w chwili, gdy człowiek przestaje zatrzymywać wszystko dla siebie i zaczyna się dzielić.
Jezus bierze chleb, błogosławi go, łamie i podaje uczniom, zapowiadając w ten sposób tajemnicę Eucharystii.
To właśnie przy Jego stole najgłębszy głód ludzkiego serca zostaje naprawdę zaspokojony.
Dwanaście pełnych koszów ułomków pokazuje, że Boża hojność zawsze przewyższa nasze obawy i ludzkie kalkulacje.
Chrystus mówi nam w tę niedzielę: zaufajcie Mi, przynieście Mi swoją małość, a Ja uczynię z niej dobro większe, niż potraficie sobie wyobrazić.
Pozwólmy więc Jezusowi nakarmić nasze serca, abyśmy sami mogli stać się chlebem dobroci, miłości i nadziei dla innych. Błogosławionej niedzieli ❤️ 🙏🏼
