Dzisiaj o 21.37 mija dwadzieścia jeden lat od chwili, kiedy świat pogrązyl się w wielkim smutku i morzu łez po odejściu do Domu Ojca niezwykłego człowieka, apostoła, Piotra na miarę naszych czasów – Ojca Świetego Jana Pawła II. Płakaliśmy, płakała Polska, płakał cały świat i to nie tylko katolicki świat ale płakał świat przeczuwając utratę , której mimo upływu dwudziestu lat nie udało się skutecznie zastąpić. Wtedy w dniach żałoby przyrzekaliśmy, że nigdy nie zapomnimy. Przyrzekaliśmy ,że w pamięci pozostanie Ojciec Święty na zawsze w naszym narodzie. Perspektywa dwudziestu jeden lat dobry czas by uświadomić sobie co pozostało z nauczania Jana Pawła II w naszych sercach. On nie chciał pomników z brązu czy nawet złota. On prosił o pomniki ludzkich serc, o nawrócenie do Chrystusa, o zrozumienie czym jest miłosierdzie Boga. Zapalmy dzisiaj świece w naszych oknach na znak naszej miłości, szacunku i duchowej solidarności. Niech to będzie też nasze podziękowanie i wizualne potwierdzenie : pamiętamy i dziękujemy.
Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis