„On leczy złamanych na duchu i przewiązuje ich rany”. (Ps 147,3)
Przepełnieni bólem i żalem po niedzielnej tragedii naszych Rodaków wracających z Medjugorie, wchodzimy w nowy tydzień naszego życia.
To dramatyczne wydarzenie staje się również osobistym memento dla każdej i każdego z nas. Zwolnijmy na chwilę. Nabierzmy dystansu do naszych planów, trosk i codziennego pośpiechu. Dostrzegając piękno Boga i świata, który powierzył naszej trosce, uczmy się przyjmować z wdzięcznością każdą podarowaną nam chwilę. Wczorajsza tragedia boleśnie przypomniała nam, że nie znamy dnia ani godziny, kiedy przyjdzie nam zakończyć ziemską drogę i zdać sprawę z naszego pielgrzymiego trudu.
Jesteśmy jednak pielgrzymami nadziei. Uchwyćmy się więc mocno nadziei, którą ofiarował nam Bóg. Trzymajmy się jej jak bezpiecznej i mocnej kotwicy duszy, ponieważ nawet wśród cierpienia prowadzi nas ona ku Chrystusowi i życiu wiecznemu. Niech słowa otuchy, które kieruje dziś do nas Bóg, leczą nasze zranione serca i mimo bólu napełniają nas nadzieją. Błogosławionego tygodnia.
