[:pl]Znalezienie życia to utrata najpierw jego przejawów w powszechnym rozumieniu. To obumarcie aby żyć. To w codzienności oddanie Mu naszej niepodzielonej uwagi, naszego niepodzielonego serca. To trwanie codziennie przy powtarzaniu słowa, które sprawia, że wracamy do niepodzielności serca i uwagi. To podjęcie wyzwania by nie żyć dla nikogo i niczego w wymiarze wiary. Tylko On i ja w kaplicy naszego serca i ołtarzu uwagi.[:]
