Światowy Dzień Życia Konsekrowanego 02 lutego 2021

W centrum uwagi życia Kościoła

Od nieprzyjaciół moich wyzwól mnie, mój Boże

Wstałem rano jakiś niespokojny, nie mogłem spać tysiące niepokojących myśli zaprzątało mi większą część nocy. Od  dłuższego czasu media informują nas o narastających w Europie atakach islamskich fundamentalistów. Dzisiaj podczas audiencji generalnej Ojciec Święty Franciszek [czytaj więcej...]

Drodzy Bracia i Siostry w Chrystusie Panu

Przeżywając, w święto Ofiarowania Pańskiego kolejny już raz Światowy Dzień Życia Konsekrowanego, pragnę zwrócić się do osób, które powierzyły swe życie Bogu, wybierając drogę życia zakonnego.

W tym roku, kiedy nasze serca kierujemy ku centrum naszego Życia , świętej Eucharystii , pragniemy szczególnie błagać Boga by zatrzymał proces gaszenia światła Chrystusa, gaszenia światła Ewangelii w ludzkich sercach. Prosimy Boga by raczył zesłać na nas łaskę zatrzymania pandemii koronawirusa, ale i pandemii apostazji , która wylała się w naszej Ojczyźnie i całym zachodnim świecie.

 Z wielkim bólem dostrzegamy postępujący proces laicyzacji oraz niszczenia zasad życia chrześcijańskiego i katolickiego. Widzimy zamykane i niszczone świątynie Pańskie, które przez tysiąclecia były symbolem obecności Boga wśród nas.

Widzimy akty profanacji znaków wiary, naszych świątyń i kaplic, które od wieków stanowiły sancta sanctorum – święte świętych , miejsca największej świętości dla niezliczonych pokoleń dzieci narodu polskiego .

Na naszych oczach dokonuje się degradacja i rozpad kolebki duchowości i religijności, jaką jest i pozostaje rodzina.  Widzimy dewaluację instytucji małżeństwa jako prawdziwego związku mężczyzny i niewiasty, którzy u podstawy swej miłosnej drogi pragną wesprzeć się sakramentalnym „tak”, wypowiadanym podczas udzielanego sobie sakramentu małżeństwa.

Widzimy dezercję i lęk osób duchownych i zakonnych, które wybierają świat, odrzucając Ewangelię i drogę powołania, na którą zaprosił ich Chrystus. Tysiące kapłanów i osób zakonnych każdego roku porzuca sutannę i habit zakonny.

W takich okolicznościach otaczającego nas świata, wzrastających potrzeb odnowy ducha, rewitalizacji postaw chrześcijańskich, restytucji chrześcijańskiej i katolickiej rodziny, pokrzepienia pokorą posłannictwa kapłańskiego i zakonnego,  jakże pełnymi łaski i niezwykłymi dziełami Boga stają się również  nasze instytuty zakonne, zarówno Braci Niosących Światło Chrystusa. Zakonu, który poprzez głębię medytacji i kontemplacji Boga oraz świadectwo pracy będzie przybliżał wartości, które zatracamy poprzez odejście od Bożej miłości.

Z wielką nadzieją i ufnością, ale i głęboką pokorą spoglądamy na misję posługi ewangelizacyjnej, Sióstr Córek Misjonarek Niepokalanego Serca Maryi oraz Braci Misjonarzy Najświętszego Serca Jezusa.

Niech Wasza codzienna posługa, świadectwo życia, modlitwa i głęboka pobożność sprawią by w sercach ludzi, tak często zagubionych,  zajaśniała na powrót nadzieja na spotkanie z Bogiem żywym i prawdziwym, który pragnie przyjść do nich poprzez ewangelizacyjną posługę swych sług i służebniczek.

Drogie Siostry i Bracia

Człowiek nie jest w stanie samodzielnie bez Bożej łaski

odnaleźć drogi powrotu do Boga.

Nie poznamy Boga, nie poczujemy ciepła Jego miłości i rozkoszy przebywania z Nim nie wprowadzając jednocześnie zasad jego Bożej nauki, pozostawionych w świętej Ewangelii.  Możemy i powinniśmy to czynić bez względu na to, do jakiego stanu powołał nas Chrystus. Jednakże szczególne miejsce wybrał sobie Bóg w sercach i duszach Sióstr i Braci, którzy z imieniem Jezusa na ustach, z Ewangelią i różańcem w ręku postanowili wyruszyć, jako misjonarze na podbój ginącego w odmętach ateizmu i laicyzacji świata.

 Wasza posługa ma być świadectwem miłości i nieskończonego Bożego miłosierdzia. Proszę by waszym orężem do walki ze złem, które rozlało się w ludzkich serach nie był ogień i miecz ale ufna modlitwa, świadectwo życia ukazujące miłość miłosiernego Boga. W tych czasach pandemii ciała i ducha ofiarujcie swoje modlitwy i prośby za tych, którzy od Niego odeszli.

O miłości i Bożym miłosierdziu nie wystarczy tylko mówić.

Tą Bożą miłością i miłosierdziem musimy się dzielić z bliźnimi, potrzebującymi naszej pomocy każdego dnia. Nieście, więc światło Chrystusa, nieście Ewangelię i Bożą miłość pomagając również potrzebującym pomocy, chorym i cierpiącym. Realizujcie w swojej codzienności zakonnej również nakaz wypływający z Evangelium Vitae. Niech nikt potrzebujący pomocy, chory i cierpiący, człowiek niedołężny i w podeszłym wieku,  nie pozostanie bez wsparcia, o ile znajdziecie się tylko w jego pobliżu.

Na trud życia zakonnego, ciężar niesienia dzisiejszemu światu świadectwa Ewangelii, ale i na dni pełne światła Chrystusa, niech swego błogosławieństwa udziela Wam Bóg w Trójcy Jedyny. W tym niezwykłym dniu, Światowym Dniu Życia Konsekrowanego modlę się za Was i ofiaruję Was wszystkich naszemu Panu za przyczyną Matki Najświętszej.

Biskup Adam Rosiek

Światowy Dzień Życia Konsekrowanego 02 lutego 2021

Facebooktwitteryoutubeinstagram
Facebooktwitter

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


*


Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.