Ekscelencjo Księże Biskupie Andrzeju, Drodzy Kapłani, Diakoni, Osoby życia konsekrowanego i wszyscy Posługujący w Kościele, umiłowane Siostry i Bracia w Chrystusie
Mijają ostatnie godziny Roku Pańskiego 2025. Milknie w nas gwar minionych dni, a serce wsłuchuje się w ciszę, w której Bóg mówi najgłośniej. Kończy się Rok Jubileuszowy, czas wielkiej łaski, który Pan wpisał w historię naszego Kościoła, lecz przede wszystkim w historię naszych serc i księgę naszego życia.
Patrząc na miesiące kończącego się roku, widzę przede wszystkim ludzi, Wasze twarze, Wasze modlitwy i łzy, Wasze zmagania i nadzieje, ale i Waszą radość. Dziękuję Wam za wszystko, co w tym roku ofiarowaliście Chrystusowi. Kapłanom za Eucharystie celebrowane z pobożnością i wiarą, za sakramenty święte przeżywane z pragnieniem łaski, za przebaczenia udzielone w ciszy, za wierność szczególnie w chwilach próby i różnorakich pokus. Dziękuję Panu, za dar sakramentu kapłaństwa w stopniu diakonatu, za nowe i liczne powołania do kapłaństwa, za tak wielu nowych wiernych i powracających do Chrystusa.
Najmilsi
Szczególne dziękczynienie kieruję za dzieło pielgrzymowania z Krzyżem Jubileuszowym. Za drogę, którą rozpoczęliśmy 29 grudnia 2024 w kaplicy Biskupiej Najświętszego Sakramentu, a którą w parafiach uroczyście zainaugurowaliśmy 6 stycznia 2025 roku w parafii w Rybniku. To tam zaczęła się pielgrzymia droga Krzyża, która prowadziła nas przez kolejne wspólnoty i miasta, tysiące kilometrów w naszej Ojczyźnie i w Europie.
Krzyż, w tym Roku Jubileuszu był szczególnym znakiem, że Bóg idzie z nami, że wciąż jest Emmanuelem – Bogiem bliskim człowiekowi. To był czas świętej medytacji nad znaczeniem sakramentów świętych w życiu człowieka i Kościoła. Na zawsze pozostaną w pamięci chwile nawiedzenia naszych wspólnot poczynając od Rybnika, poprzez Warszawę, Szczecin, Ostrowiec Świętokrzyski, Podlasie z Białymstokiem, Rzeszów, Wieliczkę, Kraków, Florencję koło Iłży, Wieluń, Cieszyn, Medjugorie, Rzym i drzwi święte w bazylikach papieskich. Jako pielgrzymi nadziei, z krzyżem Jubileuszowym przekraczaliśmy kolejne drzwi święte, symbolizujące Jezusa, który mówi nam: „Ja jestem bramą (..) drogą i życiem”.
Trzymając w rękach krzyż jubileuszowy, niosłem go nie tylko jako Wasz pasterz– biskup, ale niosłem również Was wszystkich, Wasze troski, ale i nadzieje. Ostatnim akordem naszego pielgrzymowania był powrót do Kurii Biskupiej w Miliczu, gdzie w grudniowej scenerii Adwentu przeżyliśmy niezwykłe dni skupienia dla duchowieństwa i alumnów naszego Wyższego Seminarium Duchownego.
Najmilsi
Każde z tych miejsc stało się przestrzenią wielkiej łaski Boga. W każdym z nich byli ludzie spragnieni pokoju, nadziei i przebaczenia. W ich spojrzeniach, modlitwach, konfesjonałach – widziałem działanie Ducha Świętego. Widziałem też tęsknotę za Bogiem i wielką wdzięczność, kiedy otrzymali poprzez moją i naszą posługę Boże błogosławieństwo.
Dziękuję Wam, Bracia Kapłani, za wierność powołaniu, za obecność przy chorych, za posługę jednania w sakramencie pokuty, za głoszenie Słowa z miłością. Dziękuję rodzinom, wspólnotom, osobom samotnym, chorym i cierpiącym – za świadectwo wiary. Każdy gest dobra, choćby ukryty przed światem, jest cegiełką w budowaniu Królestwa Bożego.
Kończąc Rok Jubileuszowy, nie zamykamy łaski. Otwieramy drzwi nowego roku. Rok 2026 przynosi program duszpasterski, który ma nas prowadzić ku pogłębieniu życia sakramentalnego, ku jedności, ku Kościołowi, który słucha i leczy rany.
Proszę Was, nie gaście ducha. Nie pozwólcie, by zmęczenie zgasiło pragnienie świętości.
Idźmy dalej razem, prowadzeni przez Krzyż, znak miłości Boga większej niż grzech i śmierć.
Niech Maryja, Matka Nadziei, Matka Dobrego Początku, która towarzyszyła nam na drogach Jubileuszu, wyprasza dla nas pokój serca. Niech Duch Święty, którego przyzywaliśmy w kolejnych etapach pielgrzymki, umacnia nas w wierze i posyła tam, gdzie Chrystus pragnie nas zobaczyć. Wszyscy Święci i Święte Boże módlcie się za nami.
Zawierzam Was wszystkich Najświętszemu Sercu Jezusa i z serca udzielam pasterskiego błogosławieństwa na nowy 2026 rok. W imię + Ojca i + Syna, i + Ducha Świętego. Amen.
+ Biskup Adam Rosiek
Pierwszy Biskup Kościoła
Katolickiego Kościoła Narodowego w Polsce
Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis