Symbole Adwentu – wieniec i świece – adwentowe i roratnia

Jesteśmy zobowiązani przypominać sobie każdego roku znaczenie umieszczany znaków i symboli podczas przeżywanych okresów  w roku liturgicznym. Dzisiaj pochylimy się nad bogatą symboliką świętego czasu Adwentu . Na ołtarzach lub w ich najbliższym otoczeniu zauważyliście wieniec adwentowy. Co oznacza, co symbolizuje umieszczany w świątyniach i kaplicach wieniec adwentowy ?

Wieniec adwentowy posiada przedchrześcijańskie skandynawskie korzenie. Został przyjęty przez kościoły luterańskie i „ochrzczony” jako adwentowy świecznik. W wielu krajach wieniec adwentowy znajduje się nie tylko w kościołach, ale także w domach, gdzie każda rodzina zbiera się, aby wspólnie się modlić i przygotować do narodzin Zbawiciela. W Polsce wieniec adwentowy pojawił się po I wojnie światowej. Jego okrągły kształt jest symbolem jedności i wieczności. Przypomina powtarzający się cykl pór roku i jest symbolem wieczności Boga i znakiem zwycięstwa Chrystusa. Wiecznie zielone gałązki świerkowe lub sosnowe są symbolem wiecznego życia i znakiem nadziei: na świat ma przyjść Mesjasz, który pokona ciemność, zło i śmierć. Przypominają również wejście Jezusa do Jerozolimy, kiedy został przywitany zielonymi gałązkami i okrzyknięty Królem. Czerwone wstążki zawiązywane na wieńcu symbolizują miłość Boga, która najpełniej objawia się w narodzeniu Syna Bożego, który stał się człowiekiem. Fioletowe wstążki są znakiem pokuty i nawrócenia w oczekiwaniu na przyjście Mesjasza.

Na wieńcu umieszczane są cztery świece. Co one symbolizują ? Każda ze świec symbolizuje niedzielę adwentu i jest zapalana kolejno w pierwszą , drugą , trzecią i czwartą niedzielę Adwentu. Ich symbol jest jednak znacznie bogatszy i głębszy. Wskazują na najważniejsze etapy historii zbawienia. Zapalane kolejno w każdą niedzielę wskazują na upływ czasu, skracając czas oczekiwania na Boże Narodzenie. Świece adwentowe posiadają również swoje imiona .

„Świeca Proroka” (Świeca Nadziei) – zapalana w I Niedzielę Adwentu symbolizuje proroków, którzy zapowiedzieli przyjście Mesjasza.

„Świeca Betlejem” (Świeca Pokoju) – zapalana w II Niedzielę Adwentu na pamiątkę miejsca, w którym narodził się Zbawiciel.

„Świeca Pasterzy” (Świeca Radości) – zapalana w III Niedzielę Adwentu przypomina pasterzy, którzy jako pierwsi ujrzeli Jezusa i ogłosili światu „radosną nowinę”. Niedziela ta nosi nazwę Gaudete („Radujcie się”), dlatego świeca ma radosny, różowy kolor.

„Świeca Aniołów” (Świeca Miłości) – zapalana w IV Niedzielę Adwentu symbolizuje aniołów, którzy objawili się pasterzom w grocie betlejemskiej, ogłaszając im narodziny Dzieciątka Jezus.

W całości wieniec adwentowy wraz ze świecami  jest obrazem wspólnoty oczekującej w miłości i radości na swojego Pana. Dlatego powinien być umieszczany w kościele w widocznym miejscu, najlepiej na ołtarzu lub w jego pobliżu lub w domu, na stole. W domach, zgodnie z tradycją, świece zapala najmłodszy członek rodziny.

Pozostało nam jeszcze wyjaśnienie symboliki świecy roratnej. Świeca roratna jest bardzo ważnym elementem sprawowanych 24 razy w czasie całego Adwentu Mszy świętej roratnej, która powinna być sprawowana wczesnym porankiem lub ciemnym wieczorem. Msza święta roratna nazywana również roratami rozpoczynają się w ciemności, mrok rozświetla tylko blask świec, światła włącza się dopiero, gdy w kościele rozbrzmiewa „Chwała na wysokości Bogu”. Ważnym symbolem jest zapalana podczas  mszy świętej  świeca roratna, przewiązana białą lub niebieską wstążką i udekorowana mirtem. Świeca symbolizuje Maryję niosącą Chrystusa.

 

Podziel się ...

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


*